News Bobsleigh Canada

 
 
De schaduw van de sneeuw: Spelen op glad ijs
In de rubriek De schaduw van de Sneeuw blikt Sportprimeur telkens vooruit op de Olympische Winterspelen van Sochi. Deze keer: skeletonster Joska le Conté, die haar leven lijkt te wagen voor een plek op het allerhoogste podium.

door Damy Baumhöer

Op de buik rustend, het hoofd naar voren, de kin op het ijs, zo hard mogelijk naar beneden. En…zonder rem. Dat is skeleton. Een anti-Nederlandse sport, maar wel een Nederlandse kanshebster op deelname in Sochi. Joska le Conté heeft goede kaarten om over een jaar op Sliding Center Sanki te staan, zoals het olympisch glijcentrum zal gaan heten. Alles moet kloppen. “Sturen doe je op gevoel. Je ziet niks.”

Skeletonster

Joska le Conté, geboren op 29 september 1987, begint met atletiek in haar geboorteplaats Zeist, waar ze zich specialiseert in polsstokhoogspringen. Talent heeft ze zeker, getuige haar vijf nationale titels in de diverse jeugdcategorieën. Maar de inmiddels 25-jarige wil haar heil in een andere sport zoeken.

Ze legt zelf uit hoe je van de polsstok op een klein sleetje terechtkomt: “Ik kreeg in 2006 een e-mail van de BSBN (Bob en Slee Bond Nederland, red.) waarin stond dat ze talentvolle sporters zochten die wilden bobsleeën. Daar heb ik op gereageerd, en toen bleek skeleton ook te bestaan. Ik heb het een paar keer geprobeerd op de startbaan, en bleek veel aanleg te hebben. Toen hebben ze gevraagd of ik de overstap niet zou willen maken. Skeleton beviel me ook veel meer dan bobsleeën, omdat je veel meer snelheid en gevoel hebt.”

Debuutjaar

Dan gaat het allemaal erg snel. In november 2006, het jaar dat ze met de sleesport in aanraking kwam, debuteert ze al in het internationale circuit. Een Europacup-wedstrijd in het Oostenrijkse Igls vormt het decor voor het eerste belangrijke moment uit het skeletonleven van Le Conté. Twee maanden na haar introductie in de sport wordt Yoshi, zoals haar bijnaam luidt, al Nederlands kampioene. Dat kunstje herhaalt ze meermaals in de daaropvolgende jaren.

Wereldbeker

Zoals voor vele sporten vormt de wereldbeker het hoogste competitieniveau. Zo ook in het skeleton. Daar belandt Joska eind 2008. Ze doet dan twee jaar aan de spectaculaire en flitsende sport, en hikt al tegen de wereldtop aan. In Winterberg maakt de kleine sleewereld kennis met de dan net 21-jarige Zeister. Ze wordt 22e, lang niet slecht voor iemand die pas net komt kijken.

In de zeven resterende wereldbekermanches wordt Le Conté respectievelijk 22e, 23e, 20e, 20e, 16e, 22e en 22e. Een negentiende plaats in het eindklassement is het resultaat.

Vancouver

Het gaat beter en beter met Joska. Er wordt grote progressie geboekt, en de Olympische Winterspelen van Vancouver komen zelfs in beeld. De Nederlandse toont zich ambitieus: “Ik heb nu een volledig seizoen kunnen draaien. Toen is het echt heel hard gegaan. Ik ben vanuit het niets opgeklommen tot deelname aan de wereldbeker. Ik moet een keer de top acht in, en de top tien gaat zeker lukken. Ik werd al een keer negende.”

Aan de internationale eisen wordt ruimschoots voldaan. Het is echter het NOC*NSF, dat veel hogere eisen stelt, dat het Nederlandse skeletontalent dwars zit. Le Conté slaagt er niet in naar de beste acht te glijden in een wereldbeker, en ziet Vancouver aan haar neus voorbijschieten. Een achttiende plaats is het hoogst haalbare, ze wordt uiteindelijk twintigste.

Post-olympisch jaar

De jaren hierna gaat het beetje bij beetje beter. Het seizoen 2010-2011 begint hoopvol. Op de olympische bobbaan van Whistler, waar Le Conté in februari dat jaar niet mocht meedoen, wordt ze veertiende. Een goed resultaat, dat een zelfde gevolg krijgt in Calgary. Later dat seizoen wordt er ook nog een dertiende klassering uit gesleept, op de natuurijsbaan van Sankt Moritz.

In 2011 neemt Joska ook weer deel aan het Europees kampioenschap. Ditmaal gehouden in Winterberg. Een tiende stek is ietwat teleurstellend. Het WK verloopt niet veel beter; in Königssee wordt ze zeventiende. Er lijkt veel werk aan de winkel.

Goud op de werkvloer

Randstad geldt als één van de grote sponsors binnen NOC*NSF. Samen richten ze het programma Goud op de Werkvloer op. Dit initiatief begeleidt topsporters naar een passende baan. Tijdens of na de sportcarrière. Bij een werkgever die het werk aanpast aan het training- en wedstrijdschema. Le Conté komt zeker in aanmerking, als atlete met een status bij de nationale sportbond.

Via Goud op de Werkvloer komt ze aan de bak bij de Koninklijke Nederlands Motorrijders Vereniging. Brood op de plank. Hard nodig, want een volledig skeleton-seizoen, vol reizen, hotels, trainingskampen en overzeese wedstrijden, is duur.

Top twaalf

De olympische cyclus van vier jaar is in volle gang. De meeste blikken op Papendal staan gericht op Londen, op een enkele na. Joska le Conté weet dat het beter moet, wil ze voor de top acht in aanmerking komen. Bij de beste acht, dat is vijf plekken beter dan ze ooit gedaan heeft. Eerst maar eens de top twaalf in…

Dat lukt twee keer. In Winterberg wordt ze twaalfde: “Ik had een goede run, op een klein foutje na bij de eerste bocht. Dat heeft me waarschijnlijk een top 10-positie gekost. Toch ben ik zeker tevreden met mijn 12e plek; zo hoog ben ik nog nooit geëindigd. Maar voor de toekomst zit er nog meer in!”

De tweede topprestatie van de Nederlandse wordt geleverd in Altenberg, wat tevens geldt als Europees kampioenschap. Vijfde van Europa, elfde overall. Dat is het uitstekende resultaat waar Le Conté het mee moet doen. Definitief bij de top? Niet op het WK. Daar wordt ze 22e.

Crowdfunding

U heeft het vast wel ergens voorbij zien komen: crowdfunding. Er wordt een beroep gedaan op de goede wil van het publiek. Onder andere het Nederlands softbalteam maakte er gebruik van. En nu ook Joska le Conté. Door middel van een sponsorloop, want er moet wel wat tegenover staan. “Ik ben hard op zoek geweest naar sponsoren, maar tot nu toe is dat niet gelukt. Dit is eigenlijk het laatste redmiddel. Als ik dit seizoen niet slee, kan ik volgend jaar niet naar de Spelen in Sochi.”

De sportcarrière van Le Conté hangt aan een zijden draadje. Ook de BSBN kan haar niet helpen. “Zij hebben ook geen sponsor meer, dus die hebben het financieel ook wat lastig, waardoor ze geen toezeggingen kunnen doen wat mijn seizoen betreft. Ik kan niet meer wachten op de bond.”

De kleine beentjes van de gesponsorde lopers zullen niet alle kosten van het skeleton-seizoen kunnen dragen. De eerste weken lijken in ieder geval gered. Maar een paar weken sleeën is nog geen hele winter.

Sochi

Alhoewel Le Conté nog niet helemaal uit de brand is, heeft ze tot nu toe een volledig seizoen kunnen draaien. Dat de financiële strubbelingen geen positieve bijdrage hebben geleverd aan de prestaties, moge duidelijk zijn. Een elfde plaats op de voormalige olympische baan van Whistler is een kleine opleving in het verder matige seizoen.

Met alleen de wereldbekermanche in Sochi te gaan staat ze zeventiende in het klassement. Verder werd ze elfde op de Europese titelstrijd, om op de mondiale variant met een 22e positie genoegen te moeten nemen.

Er zal een hoop moeten gebeuren, wil Joska le Conté op 13 en 14 februari van de partij zijn in Sochi. Eén keer. Eén enkele keer moet ze in de top acht sleeën tijdens een wereldbekerwedstrijd om op de Olympische Spelen Nederland te mogen vertegenwoordigen.
 
Bron: sportprimeur.nl